Coffee Break

สงสัยช่วงนี้จะมีอาการเครียดแบบหลบในอ่ะค่ะ อาจจะงงกัน

เพราอิช้านไม่รู้ว่าอิช้านเครียดหรือเปล่า แต่...มีสัญญาณทางร่างกายบางประ การเป็นตัวบ่งชี้

คือกระเพาะน้อยๆของอิช้านมันกำเริบอ่ะค่ะ หิวก็ปวด อิ่มก็ปวด เฮ้อ ปวดบ่อยซะด้วยซิ(ทุกวันเลย)

ว่าแต่ไมจะสอบแล้วเป็นแบบนี้ตลอดเลยอะค่ะ ไม่ดีนะเนี่ย...เฮ้อ

แล้วมีเรื่องบ่นนิดหน่อยอ่ะค่ะ

แบบคนบางคนนี่ก็แปลกจริงๆนะค่ะ

ไมบางครั้งตัวเองทำไรได้เองนะ แต่ทำไมไม่ยอมทำเองอ่ะค่ะ

แล้วคิดว่าคนอื่นเค้าไม่มีอย่างอื่นต้องทำเหรอค่ะ 

แล้วความเกรงใจอ่ะค่ะ ไม่มีบ้างเหรอ 

แม้เป็นเพื่อนกันนี้ยิ่งต้องเกรงใจกันเลย มิใช่กระหนำ่ใช้ได้...

แล้วยิ่งนี่ไม่กล้าใช้เพื่อนแต่ดันไปใช้น้องเพื่อนนี้ดิค่ะ ความเกรงใจอยู่ตรงไหนค่ะ

เห็นแก่ตัวสุดๆ...

แบบไมไม่เกรงใจกันเลยค่ะ อิช้านยังไม่เคยใช้น้องเลย

แต่นี่คุณเป็นใครอ่ะ...  มาใช้น้อง (อันนี้ทนไม่ได้จริงๆ  เคืองว่ะ)

แล้วแบบที่จริงมันก็ธุระคุณเองด้วยนะ แย่สุดๆ

เนี่ยเนอะคน เห็นแก่ตัวจริง...

ขอให้คำนี้นะค่ะ ลองคิดดูบ้างว่าเวลาว่าคนอื่นเค้าว่าเห็นแก่ตัวโดยที่เค้าไม่ได้ทำไรคุณ...

แต่คุณไม่ได้ประโยชน์จากเขา นั่นคือการเห็นแก่ตัว  งั้นคุณก็ลองเจอคำนี้บ้างนะค่ะ แมร่งเห็นแก่ตัวว่ะ

เพราะคุณเห็นแก่ตัวจริงๆ...

โดยคุณไม่รู้หรอกว่าการที่คุณใช้คนอื่นเค้าโดยทำเองได้แล้วไม่ทำอ่ะ

มันเป็นเรื่องที่แย่ว่ะ เฮ้อ พอกันทีนะ เหนื่อยว่ะ ไม่อยากให้อภัยอีกแล้วนะ อโหสิกรรมนะ