เคยอ่านหนังสือเรื่องเข็มทิศชีวิตกันป่าวค่ะ(เป็นหนังสือในหมวดจิตวิทยา )  ซึ่งก็คือแนวธรรมะนั่นเอง เคยสงสัยกันไหมว่าทำไมหนังสือยอดพิมพ์ถึงได้สูงขนาดนี้ และก็มีคนพูดถึงเยอะ แต่อาจจะเป็นกลุ่มคนที่ไม่ใช่วัยรุ่น เพราะวัยรุ่นคงไม่อ่านแนวนี้กัน แต่เราเคยได้ยินมาจากรุ่นพี่ (เพราะวันเราก็น่าจะเลยระยะที่เค้าเรียกว่าวัยรุ่นแล้ว)  ก็เลยเริ่มหามาอ่าน เริ่มจากการหาในเนตมาอ่าน เปิดอ่านที่ร้านหนังสือบ้าง แต่ในที่สุดก็ได้หนังสือเล่มนี้มาอยู่ในความครอบครอง (แต่ไม่ใช่ฉบับเต็มนะ รึเปล่าอันนี้ไม่แน่ใจ ) เพราะเป็นฉบับของขวัญ

อ่านแล้วก็รู้สึกได้เลยว่าทำไมถึงยอดพิมพ์หนังสือเค้าถึงได้สูงขนาดนี้ มันเป็นสิ่งที่เรานำมาใช้ในชีวิตได้จริงๆ ถ้าเราอ่านแล้วลองปฏิบัติดู เค้าใช้คำที่เข้าใจง่าย ไม่ใช่ธรรมะที่ต้องใช้ความพยายามมาก  แต่อ่านไปก็ซึมซับข้อความนั้นได้ง่าย  อันนี้ตัวอย่างที่อ่านแล้วตัวเราเลยอ่ะ   

 

ต้นไฟ

 

เคยสังเกตบ้างหรือไม่ว่า มีแรงผลักพุ่งขึ้นมาในในเรา ผลักให้เราเดินไปโทรศัพท์หาเพื่อนเวลาเหงา ไปเปิดทีวีดู ออกไปข้างนอก เจ้าความรู้สึกโหยๆ กระวนกระวายลึกๆ ความเร่าร้อนเบาบางในใจที่มีอยู่ตลอดเวลานี้เองเป็นแรงผลักที่ทำให้เราพูด ทำ คิดอะไรอยู่ตลอดเวลา

ตอนเราเป็นเด็กเล็กๆ แรงผลักในใจก็ดันให้เราหาขวดนม หาคนกอด หาตุ๊กตาหรือของเล่น เพื่อให้รู้สึกมั่นคงและอบอุ่น พอโตขึ้นแรงผลักเหล่านี้ก็ยังอยู่เหมือนเดิม แต่รายละเอียดเปลี่ยนแปลงไปตามวัย

ของเล่นอันเล็กอาจกลายเป็นรถยนต์คันสวย เป็นโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ หรืออุปกรณ์อำนวยความสะดวกต่างๆ เราวิ่งหาเงิน สร้างบ้าน ซื้อรถ สะสมอำนาจเกียรติยศ ไขว่คว้าหาความรักและหาคนแวดล้อม ด้วยความหวังว่าใจเราจะอิ่มเต็มเมื่อได้สิ่งที่ถูกใจมาครอบครอง
แต่ความสุขทั้งหลาย ไม่เคยอยู่กับเราได้นาน มีความสุขอยู่ได้ไม่นาน ความทุกข์ ความขุ่นมัว ความเครียด กังวลใจ ความวุ่นวายต่างๆ ก็วกกลับมาอีก

ไม่ว่าจะหาอะไรๆ มามากมาย